ثمّ كشف حجابا من الحجب ، فإذا خلفه محمّد صلى اللّه عليه واله واثنا عشر وصيّا له ، فأخذ بيد فلان من بينهم ، فقال : يا ملائكتي ! ويا سماواتي ! ويا أرضي ! بهذا أنتصر منهم [ لهذا ] قالها ثلاث مرّات . وجاء في غير رواية محمّد بن يعقوب الكليني : « بهذا أنتصر منهم ولو بعد حين » « 1 » . النّعماني ، كتاب الغيبة ، / 139 - 140 - عنه : المجلسي ، البحار ، 36 / 402 حدّثنا عليّ بن أحمد بن محمّد الدّقّاق ومحمّد بن محمّد بن عصّام ( رضي اللّه عنهما ) قالا : حدّثنا محمّد بن يعقوب الكليني قال : حدّثنا القاسم بن العلاء ، قال : حدّثنا إسماعيل الفزاريّ ، قال : حدّثنا محمّد بن جمهور العمى ، عن ابن أبي نجران عمّن ذكره ، عن أبي حمزة ثابت بن دينار الثّماليّ ، قال : سألت أبا جعفر محمّد بن عليّ الباقر عليه السّلام [ . . . ] قلت : فلم سمّي القائم قائما ؟ قال : لمّا قتل جدّي الحسين عليه السّلام ضجّت عليه الملائكة إلى اللّه تعالى بالبكاء والنّجيب ، وقالوا : إلهنا وسيّدنا ، أتغفل عمّن قتل صفوتك وابن صفوتك وخيرتك من خلقك ؟ فأوحى اللّه عزّ وجلّ إليهم : قرّوا ملائكتي ، فو عزّتي وجلالي لأنتقمنّ منهم

--> ( 1 ) - كرّام بن عمرو گويد : من در درون خويش ( نزد خود ) سوگند ياد كرده بودم مانند عهد كه « هرگز در روز غذائى نخورم - يعنى روزه بگيرم - تا آنگاه كه قائم آل محمّد قيام كند . » روزى نزد امام صادق عليه السّلام رفتم وبه أو عرض كردم : « مردى از شيعيان تو براي خدا بر خويشتن واجب ساخته كه هرگز در روز غذائى نخورد وروزه گيرد تا زماني كه قائم آل محمّد قيام كند . » فرمود : « اى كرّام ! روزه بدار ولى در عيد قربان وعيد فطر وسه روز تشريق ( روزهاى 12 و 13 و 14 ماه ذي الحجّه ) وهنگاميكه در سفر به سر مىبرى از روزه داشتن خوددارى كن ، كه هنگامى كه حسين عليه السّلام كشته شد آسمانها وزمين وهركه در آن بود وفرشتگان همه به ناله درآمدند وگفتند : « اى پروردگار ما ! آيا براي نابود ساختن بندگان به ما اجازه مىفرمائى تا آنان را از روى زمين ريشه‌كن كنيم وبرداريم ؟ كه آنان حريم وحرمت تو را شكستند وحرام تو را روا داشتند وبرگزيده تو را كشتند . » پس خداى تعالى به آنان وحى فرستاد : « اى فرشتگان من ! واى آسمان وزمينم ! آرام باشيد . » سپس پرده‌اى از پرده‌ها را برداشت ، در اين هنگام در پس آن پرده ، محمّد صلى اللّه عليه واله ودوازده وصى أو نمايان شدند ، پس خداوند از بين آنان دست كسى را گرفت وفرمود : « اى فرشتگان من ! واى آسمان وزمينم ! انتقام آنان را به دست اين شخص خواهم ستاند » واين سخن را سه بار تكرار فرمود . ودر روايت ديگرى غير از روايت كلينى كه گذشت چنين آمده است : « به وسيله اين شخص از آنان انتقام مىگيرم ، هرچند پس از گذشت مدت زماني باشد » . غفارى ، ترجمهء غيبت نعمانى ، / 139 - 140